Menu

Filmowe skandale i skandaliści - Jan Kochańczyk

Cechy produktu

  • ISBN 9788363080396 
  • Autor Jan Kochańczyk 
  • Wydawnictwo Wydawnictwo e-bookowo 
  • Ilość stron 268 
  • Rok wydania 2011 

Opis

W Hollywood każdy kradnie, aby nie być okradzionym. Charlie Chaplin Kto powiedział, iż noce są do spania? Marilyn Monroe Jeżeli film będzie za krótki, to dołożę sen! Luis Bunuel Dlaczego dwaj najpotężniejsi ludzie Ameryki, szef FBI John Edgar Hoover i magnat prasowy Hearst, wypowiedzieli bezwzględną wojnę sympatycznemu Chaplinowi? - Dlaczego ścigali go zaciekle także agenci Hitlera? - Dlaczego Stalin z kolei wzruszał się i płakał na filmach Chaplina? Dlaczego Ronald Reagan, który donosił na kolegów-aktorów podczas hollywoodzkiego „polowania na czarownice", mimo wszystko...

cieszył się ich sympatią? Dlaczego późniejsze szaleństwa prezydenta-kowboja zostały uznane za najlepszą rolę Reagana, odegraną po mistrzowsku, wedle starannego scenariusza? Jak to się stało,minimalistyczny filozof kina Ingmar Bergman stał się „skandalistą", a na jego film waliły tłumy podnieconych uczniaków? przeurocza, uczciwa, serdeczna Sophia Loren zamieszana w „skandal stulecia"...

Historia kina była równocześnie historią przemian obyczajowych i politycznych XX wieku. Taśmy utrwaliły świadomość i podświadomość Homo Sapiens w naszym „nowym, świetnym świecie". Artyści, którzy wywoływali (programowo lub bezwiednie) skandale, pokazywali względność norm obyczajowych i przyczyniali się do ich zmian.

Polityczne skandale ujawniały sprzeczności interesów grup społecznych, narodów czy ras. W kinowym zwierciadle odbijały się twarze Prospera, Ariela, lecz także i różnorodnych Kalibanów współczesnej cywilizacji.

Niekiedy to były tylko maski. Zerwanie maski kończyło się skandalem. Często nieprzyjemnym - przede wszystkim jednak szczególnie pouczającym. Najciekawsza jest prawda bez makijażu. Także w kinie. Jan Kochańczyk Dziennikarz.

Absolwent Uniwersytetu Śląskiego (polonistyka). Od roku 1975 – redaktor ogólnopolskiej gazety „Sport" (Katowice). Droga zawodowa: od korektora do zastępcy sekretarza redakcji, kierownika działu publicystyki i szefa redakcji dodatków barwnych.

Publikacje dotyczące głównie sportów lotniczych, lekkoat-letyki, pływania i problemów ruchu olimpijskiego. Nagrody dziennikarskie i literackie – miedzy innymi „Grand Prix" prezesa koncernu prasowego RSW (Warszawa) za cykl publikacji dotyczących sportu zawodowego w krajach socjali-stycznych (1989).

Polskie opinie i dyskusje odbiły się wtedy echem także w Związku Radzieckim (epoka pieriestrojki Gorbaczowa) i przyspieszyły reformy ruchu olimpijskiego po naradzie na Kubie. Nagrody w konkursach na artykuły i opowiadania sportowe.

Od 1991 roku – zastępca redaktora naczelnego tygodnika filmowego „ekran", przeniesionego w tym czasie z Wars-zawy do Katowic (Grupa „Fibak – Noma – Press"). Od 1994 – zastępca redaktora naczelnego tygodnika „Panorama".

Współpraca z katowickimi redakcjami „Dziennika Śląskiego", „Wieczoru", „Integracji Europejskiej" i in. Wydania książkowe – m. In. „Filmowe skandale i skandaliści" („Twój fason", 2005), a także „Ścigany Roman Polański" (część biograficzna).

Opinie - 0 opinii

+ Dodaj opinie

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.