Menu

Katastrofizm w poezji polskiej w latach 1930-1939. Szkice literackie

Cechy produktu

  • ISBN 9788322630297 
  • Autor Teresa Wilkoń 
  • Wydawnictwo Uniwersytet Śląski 
  • Ilość stron 258 
  • Rok wydania 2016 

Opis

poprzez dłuższy czas prace historycznoliterackie traktowały katastrofizm jako temat, motyw, wątek, a nie jako zjawisko filozoficzno-artystyczne. Stan ten trwał do około 1930 roku, a więc do upowszechnienia katastrofizmu jako prądu, a także do czasu pojawienia się tego zjawiska nie tylko wśród wileńskich poetów, ale także w innych grupach literackich bądź środowiskach twórców niezależnych.

W latach trzydziestych zaczął się rozwijać spory i silny trend katastroficzny, który znacznie wpłynął na polską kulturę i filozofię. Dla autorki niniejszej pracy ciekawe stało się omówienie przynajmniej niektórych zjawisk i przyczyn rozwoju katastrofizmu w Polsce, która w tym okresie należała do najszczególniej zagrożonych krajów w Europie.

Poeci katastroficzni oraz katastrofizujący zbyt korzystnie zdawali sobie z tego sprawę, co uwidoczniło się w twórczości poetów pokolenia 1910. W proponowanych tu szkicach w części pierwszej ważne stało się omówienie problematyki rozproszonych motywów i toposów oraz symboli katastroficznych.

Omówiona pozostała również twórczość poetów grupy „Wołyń": Wacława Iwaniuka, Zygmunta Jana Rumla, Zuzanny Ginczanki, Jana Śpiewaka. Część druga szkiców obejmuje analizy i interpretacje wierszy wybitnych poetów, których twórczość wpisuje się w trend poezji katastroficznej, choć należeli oni do różnorodnych kategorii i ugrupowań poetyckich: Władysława Sebyły, Józefa Czechowicza, Mieczysława Jastruna, Jerzego Zagórskiego, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.

Szczególny akcent postawiony pozostał na motywy katastroficzne i filozoficzne w poezji Czesława Miłosza. Eksponowana w pracy twórczość poetów lat trzydziestych XX stulecia pokazała zmienność przeżyć, refleksji, stosunku do świata i ludzi, wyostrzone stany świadomości i percepcji.

Wszystko to miało ogromny wpływ na tworzywo i strukturę utworu poetyckiego, a więc na typ wypowiedzi, dla której wizje i podświadome skojarzenia należą w poezji do cech najważniejszych. Książka adresowana jest do studentów, polonistów i kulturoznawców.

Opinie - 0 opinii

+ Dodaj opinie

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.