Menu

Trofea wyobraźni. O prozie Leo Lipskiego

Cechy produktu

  • ISBN 9788322623442 
  • Autor Marta Cuber 
  • Wydawnictwo Uniwersytet Śląski 
  • Ilość stron 244 
  • Rok wydania 2014 

Opis

Prezentowana publikacja to książka monograficzna całkowicie poświęcona dorobkowi jednego z najwybitniejszych pisarzy polskich XX wieku. Autorka ujęła w niej także elementy jego biografii, bardzo jednak wyeksponowała płaszczyznę interpretacyjną dzieła.

W książce analizuje juwenilia Lipskiego, jego pierwszą powojenną powieść Niespokojni, tryptyk łagrowy Dzień i noc, minipowieść Piotruś i dwie niewielkich rozmiarów narracje: dziennik paryski Paryż ze złota i opowiadanie Sarni braciszek.

Trofea wyobraźni... Pozostały ułożone zarazem chronologicznie i tematycznie. Pierwsza część dotyczy wątków awangardowych w juweniliach Lipskiego: języków kubizmu, surrealizmu, a także ekspresjonizmu, ale też dyskursów starszych i głębiej osadzonych w tradycji romantyzmu i modernizmu.

Część kolejna, jaką stanowi analiza Niespokojnych, odsłania natrętne obrazy i kompulsywne wątki w dziele polsko-żydowskiego autora: magię ekskrementów, szaleństwo wyobraźni, nałóg czytania i mękę pisania.

Dzięki lekturze komparatystycznej i zestawieniu Lipskiego z takimi pisarzami, jak np.: Tomasz Mann, Louis-Ferdinand Céline, Franz Kafka, Michel Leiris, Georges Bataille, Marcel Proust, jego twórczość przestała być zaściankowa, lokalna i polonocentryczna.

Odzyskała właściwe miejsce, stając się częścią zachodnioeuropejskiego dziedzictwa literackiego. W dalszej części, przyglądając się trzem opowiadaniom obozowym, wysoko ocenionym przez „Kulturę" (Nagroda „Kultury" za rok 1955), autorka rekonstruuje ich antropologię, przedstawia zagubienie podmiotu w języku, analizuje muzyczność języka i związki z romantyczną literaturą muzyczną, a także mechanizmy i techniki retoryczne wykorzystane przez Lipskiego.

dzięki temu książka o wyobraźni prozy tego autora odpowiada na pytanie o to, jak i z czego pozostała zrobiona, iż działa tak produktywnie;, a także z jakich powodów wyobraźnia stała się dla Lipskiego na ogół fenomenem mitograficzno-językowym.

W lekturze Piotrusia posłużono się jeszcze raz narzędziami psychoanalizy, dzięki czemu udało się pokazać tę powieść jako kontinuum Niespokojnych i uchwycić zawodność pamięci i oszustwo wyobraźni, która zapamiętane obrazy wyświetliła w zmienionej, zniszczonej postaci.

W najpóźniejszych narracjach Lipskiego autorka wynajduje najwięcej humanizmu: wyrzuty sumienia ocalonego dziecka Holokaustu, wspomnienia sprzed wojny. Ale także zastanawiającą nagość języka i nadobecność parabazy.

Wyobraźnia jest przestrzenią językową, a język częścią wyobraźni. Tym dwóm założeniom niniejsza monografia prozy Leo Lipskiego pozostała najściślej wierna.

Opinie - 0 opinii

+ Dodaj opinie

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.